V-1 SIVAREDDY KAVITHA

మైనం కరగందే... నరాలన్నీ Shake అయి పేగుల్లో సముద్రాలు దొర్లి, దొర్లి సంచలనం ఆకాశాలు కదిలి, కదిలి నా రక్తం దిక్కులన్నీ పిక్కటిల్లి చెట్లన్నీ కూలికూలి దొర్లిదొర్లి గోళాలన్నీ Clash అయి నేత్రాల్లో నే నుంచున్న రోడ్డు పామయి- జారిజారి గర్భకుహరాల్లో తెమిడి, తెమిడి తట్టుకోవటం కష్టమయి సమస్త శరీరం మేఘాలయి- ముద్దయి భోరున కళ్ళతో దుఃఖించి- తల రెండు చేతుల కత్తుల మధ్య ఇరికించి వత్తుకుంటూ-అలజడులు ప్రళయాలు అక్కడికక్కడే బద్దలయి నుంచున్న ఉదయమే ఘోరాంధకార బంధురమై-చీకటి దుప్పటిలో చుట్టేసి ఎవరో వత్తేస్తున్నారు. ఊపిరి కోసం, గాలి కోసం అరిచి- పోరాడి-ఈ సన్నని నాజూకైన రాంములక్కాయ పగిలిపోయింది-తరమటం- తరమటం- గుండెల్ని కొరకటం-అసహ్యం, డోకులు అలల్లా, పొగలా లేచి నన్ను ముంచి- కళ్ళు బైర్లు కమ్మి స్వస్థత, ఉలిపిరి కాగితం శాంతి చినిగి కూలబడి కళ్లు తెరిస్తే శివారెడ్డి కవిత -